Primenjena ekologija

Primenjena ekologija razmatra primenu ekologije na realnim pitanjima, odnosno bavi se primenom ekoloških principa u proučavanju i ocenjivanju efekata i posledica ljudskih aktivnosti na zajednicu, ekosisteme, pejzaže i biosferu. Može se definisati kao integrisani skup ekoloških, socijalnih i biotehnoloških aspekata očuvanja i napređenja prirodnih resursa. Primena ekoloških principa i nova znanja u oblasti problema degradacije životne sredine menja pogled na vrednovanje prirodnih resursa. Novo poimanje vrednovanja životne sredine ostvaruje se kroz promene u kulturološkom obrascu ponašanja do svih aktera: od vlada država, zajednice i pojedinca.
Obrazovanje je važan faktor u kreiranju kulture održivog razvoja. Ovaj segment zahteva promociju sistema znanja koji povezuje kulturu i ekologiju sa ciljem da se promoviše i ekonomski razvoj organizacija/društva na postulatima održivog razvoja. Ovaj vodič predstavlja okvir za primenu znanja o životnom okruženju i aktivnostima koje unapređuju ravnotežu i harmoniju u odnosu čovek-priroda u cilju smanjenja antropogenih uticaja na životnu sredinu.

 

Vodič za upravljače zaštićenim područjima

Srbija u ovom trenutku ima 464 zaštićena područja – 5 nacionalnih parkova, 14 parkova prirode, 17 predela izuzetnih odlika, 72 rezervata prirode, 313 spomenika prirode, 43 predela oko nepokretnih kulturnih dobara i znamenitih mesta. Ukupna površina zaštićenih područja iznosi 5.427 km2, što čini 6,16% državne teritorije. Veliki broj ovih područja ima i međunarodni značaj s obzirom da su izdvojena 59 IPA-područja (Important Plant Areas), 42 IBA-područja (Important Bird Areas), 39 PBA-područja (Prime Butterfly Areas), 61 Emerald područje, 1 Rezervat biosfere, 9 Ramsarskih područja itd.
Adekvatno očuvanje zaštićenih područja kao centara geološke, biološke i predeone raznovrsnosti u nacionalnim i globalnim razmerama, podrazumeva između ostalog, poznavanje i primenu nacionalnog i međunarodnog zakonodavstva koje počiva na osnovnim naučnim, stručnim i strateškim načelima.

Pročitaj više

 

Tisa

Uzroci devastacije ekosistema sežu još u antička vremena; u novijoj isoriji su to prevashodno poljoprivredne aktivnosti i hidromeliracioni radovi zasnovani na planovima uređenja poljoprivrednog zemlišta bez uvažavanja ekološke osnove, isto tako i neadekvatna pošumljavanja uz podizanje monokultura – plantaža neautohtonih vrsta.
Posledica nedovoljnog učešća prirodnih ekosistema i njihove međusobne izolovanosti je nestanak autohtonih tipova predela Panonske nizije.
Publikacija prati tok Tise „Panonske princeze“ od Karpata do utoka u Dunav i zaštićena područja u slivu Tise na teritoriji Republike Srbije. Rezultat je ekspedicije Crno – Beka Tisa, organizovana od strane Fakulteta za fizičku Hemiju, Unoverziteta u Beogradu, Fondacije Green Limes, Fondom Futura, Rezervatom Biosfere „Zakarpatje“, Ukraina i SO Setna.

.

Dundav

Srednji tok Dunava, ili njegov panonsko-mezijski sektor, svojim najvećim delom protiče kroz Srbiju, ili bar zapljuskuje njegoce granične obale.

U prirodnjačkom smislu, može se oceniti da je to najzreliji, najraznolikiji i u ekološkom pogledu svakako najzanimljiviji deo Dunava. Bare, močvare i ritovi sa karakterističnim biljnim i životinjskim svetom koji ga prati jesu specifičnost i izuzetna vrednost priobalja Dunava.

.